“Eet je eten anders krijg je een time-out.”
Wat u doet: dreigen is in essentie precies hetzelfde als omkopen, maar dan andersom. In plaats van het aanbieden van een beloning als ze eten, bieden we een straf aan als ze niet eten.
Uit complete wanhoop probeerde Amanda dit bij haar drie-jarige dochter Chloe, die alles weigerde te eten op wit brood en een incidenteel stukje fruit na. Op een dag vertelde ze Chloe dat ze haar lievelingspop zou afnemen als de kleine niet zou eten. Chloe huilde, waarop Amanda naar het eten van het meisje wees en zei dat het niet zou gebeuren als ze zou eten.
Chloe weigerde te eten. Inmiddels was ze echter zo overstuur dat ze waarschijnlijk toch niet had kunnen eten.
Tenslotte voelde Amanda zich gedwongen om door te gaan en plaatste ze de geliefde pop ergens hoog op een plank, waarna ze haar dochter vertelde dat ze deze de volgende ochtend zou terugkrijgen. Na deze avond werd het voorval deel van de eetroutine en paste Chloe zich aan. Ze leerde immers snel dat ze haar speeltje de volgende dag toch wel weer zou terugkrijgen.
Hierdoor kon ze tegen haar moeder zeggen dat ze het maar lekker moest doen, haar pop op de plank zetten. Eten deed ze alsnog niet. Waarom men dit doet: Wanhoop! Amanda had het idee dat ze alles geprobeerd had om Chloe te laten eten. In sommige gevallen kunnen dreigementen in die zin werken dat uw kind een paar hapjes zal eten om aan de straf te ontsnappen, maar uiteindelijk brengt u het kind niet bij een gezonde eter te zijn en draagt het slechts een extra element bij aan de machtsworsteling.
Pingback: Waarom dreigen niet helpt | Opvoeden | Scoop.it