Waarom dreigen niet helpt

Waarom dreigen niet helpt met eten “Eet je eten anders krijg je geen toetje!”

Dreigen is in essentie precies hetzelfde als omkopen, maar dan andersom. In plaats van een beloning aanbieden aan je kind wanneer hij zijn eten opeet, stellen we een straf in het vooruitzicht wanneer hij weigert te eten.

Dreigen komt vaak voort uit wanhoop. Hier is een voorbeeld uit de praktijk, hoe het niet moet:

Uit complete wanhoop probeerde Amanda met dreigementen haar drie-jarige dochter Sofie te laten eten.

Sofie weigerde bijna alles, op wit brood en een incidenteel stukje fruit na. Op een dag vertelde Amanda dat ze de lievelingspop van Sofie zou afpakken wanneer ze niet zou eten.

Sofie begon onmidellijk met dreinen en huilen, ze was boos, boos en nog eens boos!

Amanda wees naar het bordje met eten wat voor haar dochtertje stond en zei dat ze haar pop niet zou afpakken wanneer ze zou eten.

Sofie weigerde te eten. Inmiddels was ze ook zo overstuur dat ze waarschijnlijk toch niet had kunnen eten.

Nu voelde Amanda zich gedwongen om de daad bij het woord te voegen en plaatste ze de geliefde pop ergens hoog op een plank.

Ze vertelde haar dochter dat ze haar popje de volgende ochtend zou terugkrijgen. Na deze avond werd het voorval deel van de eetroutine en paste Sofie zich aan.

Ze wist dat ze haar speeltje de volgende dag toch wel weer zou terugkrijgen!

Ze liet dit ook duidelijk merken aan haar moeder, “Doe maar mama, zet de pop maar op de plank”

Eten deed ze alsnog niet.

Zoals eerder gezegd: dreigen komt meestal voort uit wanhoop! Amanda had het idee dat ze alles al geprobeerd had om Sofie te laten eten en was compleet wanhopig!

In sommige gevallen kunnen dreigementen werken: je kind zal een paar hapjes nemen om aan de straf te ontkomen.

…maar uiteindelijk leert je kind niets. Het draagt slechts een extra element bij aan de machtsstrijd en de worsteling aan tafel.

1 comments

Comments are closed