Waarom lust mijn kleuter toch geen pitjes?

Je kleuter met een eetprobleem lust natuurlijk ook geen pitjes!Een (licht)bruine boterham. Exact dezelfde als altijd, alleen is deze afgebakken met sesamzaad. Je moeilijk etende kleuter protesteert direct, want “brood met pitjes lust ik niet hoor!”. Om deze reden lust je kleuter ook vaak geen volkoren boterham. Want daar zitten ook pitjes en zaden in.
Kinderen eten het liefst zacht en klef. Waar volwassenen misschien kippenvel van krijgen, worden kinderen blij van. Zacht en zonder harde stukjes. Het is van groot belang om je kindje zo vroeg mogelijk te laten wennen aan pitjes en andere harde stukjes in brood en ander eten.

Want dat is het eigenlijk, een kwestie van gewenning. En natuurlijk de invloed van de omgeving. Je kleuter hoeft maar één keer ergens te horen dat pitjes vies zijn en dit wordt overgenomen. Als je kleuter niet eet, ben je natuurlijk al blij als er überhaupt een boterham ingaat. Dan wil je helemaal niet moeilijk doen over wel of geen sesam- of maanzaad op die boterham.

Dat is begrijpelijk, maar laat je kleuter toch af en toe een stukje proeven. Vind jij brood met zaden wel lekker, eet dat dan gewoon. Je hoeft je niet aan te passen aan je kleuter. Zien eten doet immers eten. Het is makkelijk om in een patroon te blijven plakken: mijn kleuter die al slecht eet, eet wel een boterham zonder pitjes dus dat is wat ik voortaan maak.

Zo blijf je het probleem in stand houden. Dit staat los van het niet willen eten van je kleuter. Probeer er niet teveel nadruk op te leggen, maak gewoon eens een boterham met pitten en granen. Zonder hier aandacht aan te geven. Misschien is je kleuter niet zo scherp en wordt de boterham met harde stukjes gewoon verorberd.